Yabancı bir sokakta terk ettin gittin beni. Bir karışına bile aşina
olmadığım duvarlara yaslayıp başımı ağladım. Ellerim bir yabancıya
tutunur gibi yapıştı taş duvarlara. Soğuk ve çaresizlik indi başımdan
ayaklarıma. Ayağını sürüyerek ayrılırken sokaktan, bir kez olsun
bakmadın ardına. Sahiplenip gittin kendinle beraber her şeyi. Ben kaldım
geride, hınçtan uzak ve gururla karışık ayakta durmaya çabalayan; bir
de yağmurla bir olup sokağa akan gözyaşlarım ardından kovalayan...Yıllar geçti, sen duvarlarında gözyaşımın kuruduğu o sokaktan yine geçtin; belki beni fark ettin, belki fark etmedin. Ben senin ardından elimde kalanlarla o yabancı sokağa, acımın üst katına yerleştim. Kafanı kaldırdığında gördüğün camın ardındaki perdeydim. Anıların ve ayrılılıkların üzerine çekildim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder